امروزه سینما را به عنوان هنری میشناسند که رویدادها و اتفاقات را ترکیب پیچیده ای از صدا و تصویر به نمایش می گذارد در حالی که در لایه های زیرین آن مفاهیم اجتماعی، فرهنگی، مذهبی و ... پنهان شده است. از آنجایی که سینما توانایی جذب میلیون ها مخاطب را در سراسر جهان دارد، بنابراین سلاح قدرتمندی است برای تحت تاثیر قراردادن ملت ها از طریق ترویج تفکرات خاص در میان آنها. همچنین به دلیل محبوبیت بالایی که سینما دارد، امروزه از آن به عنوان محرک اقتصادی نیز یاد می شود از این رو بیدلیل نیست که سینما را صنعت فیلمسازی میدانند. ساخت فیلم نیاز به فیلمنامه دارد. به عبارت دیگر نیاز به داستانی دارد که تمام صحنه های فیلم را توضیح داده باشد، شخصیت ها، مکان ها، موسیقی و ... در آن مشخص شده باشد. متخصصان سینما را دارای دو بعد میدانند: الف) بعد تکنیکی ب) بعد محتوایی.
شناخت هر دوی این ابعاد نیاز به دانش تخصصی دارد چرا که بعد محتوایی با روانشناسی، ادبیات و فلسفه در ارتباط است و بعد تکنیکی با علوم روز و مهندسی مانند فیزیک، شیمی، الکترونیک و مکانیک. پرواضح است که یک فیلمنامه نویس باید مسیر علمی و آکادمیک را طی کند تا به دانش محتوایی و تکنیکی لازم دست یابد.